" -  เคยได้รับความรักจากคนที่คุณไม่ได้รักบ้างไม๊  -"

 ถึงคุณจะรู้สึกดีๆกับเค้าและชอบเค้ามากแต่ก็ไม่ได้รัก 

 และถึงจะไม่รังเกียจอะไร แต่ก็ไม่ต้องการเค้าเช่นกัน 

แต่ที่เราอยากจะบอกวันนี้  ก็เป็นเพียงเสียงจากอีกมุมนึง

ที่อยากบอกแทนคนที่ไม่ได้ถูกรัก 

-- ง่ายๆก็คนที่เค้าไม่เลือกที่จะรักนะหละ --

 ก็แค่เรื่องจริงอีก 1 ข้อ ที่อยากให้คนที่ได้รับหัวใจจากคนที่ไม่ต้องการ

ให้

"เข้าใจบ้างก็เท่านั้น"
 
" คนที่เค้ารักคุณ เค้าจะมีความรู้สึกดีๆและทำสิ่งดีให้กับคุณเสมอ 

ถึงแม้คุณจะไม่ได้ร้องขอและไม่เห็นค่าในสิ่งที่เค้าทำก็ตาม "

 และถึงเค้าไม่ได้หวังว่าจะได้รับสิ่งตอบแทนกลับมา

แต่เค้าก็ยังหวังนะว่า

- สักวันคุณอาจจะเห็นค่าของมันและเก็บมันขึ้นมาคิดบ้าง - 

และเค้าก็อยากให้คุณถนอมสิ่งที่เค้าให้ไป

รวมถึงจิตใจของเค้าด้วย

ถึงไม่ใช่ในฐานะคนพิเศษก็ตาม 

เพราะถึงเค้าจะเคยหวังแต่ก็ - เข้าใจดีว่าเป็นไปไม่ได้ - 

แต่ยังไง

"คุณยังสำคัญและเป็นกำลังใจของเค้าอยู่ดี "

บางทีสิ่งที่เราเห็นอยู่ทุกวัน เราก็คิดว่าเราก็ต้องเห็นอยู่อย่างนั้นตลอดไป
ไม่เคยคิดว่าสิ่งนั้น สำคัญกับเรา มองไม่เห็นแม้แต่ค่าของๆสิ่งนั้น
เหมือนกับการที่เราเห็นหน้าใครอยู่ทุกวัน คนๆนั้นวิ่งตามคอยใส่ใจเราอยู่ทุกวัน
เราก็มักจะดูว่าใครคนนั้น เป็นคนงี่เง่า น่ารำคาญ
จนวันนึงถ้าเราต้องสูญเสียใครคนนั้นไป เราอาจจะรู้สึกเสียใจและเสียดาย
เราอาจจะต้องการเรียกร้องให้เค้ากลับมาเหมือนเดิม
หรือ บางทีเราก็อาจจะรู้สึกว่าดีใจที่เราได้มีชีวิตที่ปราศจากความน่ารำคาญ
แต่จะมีใครที่รู้สึกหรือ นึกถึง ความรู้สึกของคนที่เป็นฝ่ายให้บ้าง

บางทีสิ่งที่เค้าให้อาจไม่ได้ตั้งใจทำให้เรารำคาญ
แต่ที่เค้าทำไปเพราะ รักเราจริงๆ และ เป็นห่วงเราจริงๆ

เหมือนความรักของพ่อแม่ ความรักของเพื่อนสนิทที่เรามีอยู่
เหมือนความรักของใครอีกหลายคนที่ให้เราด้วยความจริงใจ

เราเคยคิดบ้างไหม เคยคิดว่าเราดูแลความรู้สึกของเค้าดีพอหรือยัง
เราให้ความสำคัญถูกคนหรือเปล่า?
เราให้ความสำคัญกับคนที่ให้วัตถุมากกว่าความรู้สึกหรือเปล่า?

สิ่งที่สำคัญมักมองไม่เห็นด้วยตาเปล่า แต่ต้องมองด้วยหัวใจ
แต่เรามักจะไม่ใช้หัวใจมองคนที่ให้ความรู้สึกดีๆให้เรา
เรามองอะไรแค่ฉาบฉวยแล้วก็ตัดสินด้วยสายตา
แต่บางทีสิ่งที่เรามองข้ามไป อาจเป็นสิ่งที่ดีมี่สุดในชีวิตเราก็เป็นได้

เคยพอใจที่นะเป็นคนแอบมอง ไม่เรียกร้องอะไรทั้งนั้น จะเป็นแค่คนหวังดีต่อกัน แอบมองไปวัน-วัน ก็สุขใจ แต่มันช่างเจ็บร้าวลึก เกินจะเก็บความรู้สึกไว้ได้ อยากให้เธอกันเขาเลิกรากันไป เพราะวันนี้ไม่อยากเป็นใครที่ได้แต่แอบมอง

บ่อยครั้งที่แอบร้องไห้ เมื่อเธอกับเขาผ่านตรงหน้า ทั้งที่ก่อนรักก็มักจะเตือนตัวเองเสมอมา ว่าเธอมีเขาในแววตา ส่วนฉันเป็นเพียงคนคุ้นหน้าที่ไม่น่าใส่ใจ แต่อดไม่ได้ที่จะเสียน้ำตา แม้เตือนตัวเองเสมอมาว่าอย่าหวั่นไหว ความรักที่มีให้คือการไม่หวังสิ่งตอบแทนใด-ใด แม้แต่เสียงสะอื้นไห้ก็ไม่หวังให้เธอปลอบใจอะไรเลย

ยอมรักเธอทั้งๆ ที่รู้ว่าไม่ได้อะไร ยอมทุ่มเทใจแม้รู้ว่าเธอมีใครที่ไม่ใช่ฉัน ยอมทุ่มเทแม้เธอไม่เห็นความสำคัญ เคยถามตัวเองเหมือนกันว่าที่ทำอย่างนั้น..ทำให้ได้อะไร..

คงเป็นเพราะไม่เคยรักใคร เลยไม่เผื่อใจไว้ช้ำ ไม่มีใครสอนให้จำ ว่าความเจ็บช้ำปวดร้าวเพียงใด เมื่อเจอเข้ากับตัว จึงเกิดความกลัวและหวั่นไหว อยู่ไปเหมือนคนที่มีแต่กาย แต่ไร้หัวใจ..เหมือนคนที่ตายทั้งเป็น

ระหว่าง "คนที่เรารัก" กับ "คนที่รักเรา" เราควรจะเลือกใครดี

คนที่เรารัก.....คือคนที่ใช่สำหรับเรา

แต่บางครั้ง.....เรากลับรู้สึกว่าเขาไม่ใช่

คนที่เรารัก.....คือคนที่เราคิดว่าเรารู้จักเขาดี

แต่แท้จริงแล้ว....เรากลับไม่รู้จักเขาเลย

คนที่เรารัก......คือคนที่เราพร้อมจะเป็นผู้ให้

แต่สิ่งที่เราให้.....เขากลับไม่เคยมองเห็นสิ่งที่เราให้ไป

คนที่เรารัก........คือคนที่เราอยู่ด้วยเวลามีความสุข

แต่เวลาเราทุกข์.....เรากลับมองหาเขาไม่เจอ

คนที่เรารัก....คือคนที่เราใส่ใจทุกเวลา

แต่ที่แย่กว่าคือ.....ตลอดมาเขาไม่ได้ "รักเรา"

…………………………………………………………….

คนที่รักเรา.......คือคนที่เราเพียงมองผ่าน

แต่เขา.....กลับมองเราอย่างใส่ใจ

คนที่รักเรา.....คือคนที่เราไม่พยายามทำความรู้จัก

แต่เขา.....กลับพยายามทำความรู้จักเรา

คนที่รักเรา.....คือคนที่เราไม่เคยให้ความสำคัญมากมาย

แต่เขา.....กลับให้ในสิ่งที่ล้วนมีค่ามีความสำคัญกับเรา

คนที่รักเรา......คือคนที่เราไม่เคยเห็นหน้าเวลาสุข

แต่เวลาทุกข์......เขากลับเป็นเหมือนเงาคอยเฝ้าตาม

คนที่รักเรา.....คือคนที่เราไม่เคยนึกถึง

แต่มีสิ่งหนึ่ง.....บอกให้รู้ว่า......"เขารักเรา"